Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

zondag, 25 augustus 2019 11:35

Nieuwsbrief september 2019

ISSN: 1566-8606

Jaargang 25, nummer 3, 2019

Menselijke afweermechanismen
Waarom is er wel aandacht voor het klimaat-probleem, maar nauwelijks voor over-bevolking? Antwoord: aan het klimaatprobleem valt het een en ander te verdienen (zonne-panelen, stekkerauto’s, windturbineparken), maar aan het tegengaan van overbevolking niet.

Integendeel, meer mensen betekent meer consumenten, meer (goedkope) arbeids-krachten en stijgende huizenprijzen (voor de geluksvogels die in het onroerend goed zitten).
Maar de mensen ergeren zich kapot aan ver-stopte wegen. Starters worden geconfronteerd met onbetaalbare woningen. Door stadsuit-breiding gaan steeds meer natuurgebieden verloren. Om aan een groeiende vraag te voldoen, zien boeren zich gedwongen om intensieve landbouw en veeteelt te bedrijven, met megastallen, varkensflats en kippenfarms tot gevolg. Door de grote instroom van immi-granten voelen mensen zich niet meer thuis in hun eigen woonomgeving.
Daar komt bij dat er een duidelijke relatie is tussen bevolkingstoename en de hoeveelheid broeikasgassen. Onze CO2-voetafdruk groeit recht evenredig met het aantal voetjes dat erbij komt.
Toch doen we niets. We verdringen het probleem met ongefundeerd optimisme: ‘de techniek komt wel met oplossingen’. Een ander afweermechanisme is de angst dat je iets wordt afgepakt. ‘Ik mag toch zeker zelf wel bepalen hoeveel kinderen ik wil?’ Dan is er ook nog het veelvoorkomende idee dat je rechthebt op iets omdat je er iets anders voor laat: ‘Ik mag best een extra kind, want we hebben geen auto, eten geen vlees en maken nooit vliegreisjes.’
Je kunt je ook ongemakkelijke voelen als je aan de ene kant iets graag wilt, maar aan de andere kant weet dat het niet goed zit. Dit heet met een duur woord cognitieve dissonantie. ‘Ik wil heel graag kinderen, maar ik weet niet of ik ze deze wereld wel mag aandoen.’ Je gaat dan wat niet goed past bagatelliseren. ‘Ach, we voeden ze goed op, dan kunnen ze later zelf de wereld gaan verbeteren.’
Tenslotte is er nog de truc van je achter anderen verschuilen. ‘Ja, ik kan me wel tot één kind beperken, maar anderen fokken er gewoon op los.’
Kortom, de menselijke afweermechanismen zijn legio als je iets zou moeten dat je eigenlijk niet goed uitkomt. Dat geldt niet alleen voor het klimaatprobleem, maar ook voor overbevolking.

Bevolkingspolitiek toen in kiem gesmoord
In 1966 gingen bij academici in Nederland alle alarmbellen af. Een conferentie over bevol-kingstoename in Nederland kreeg de on-heilspellende titel “De Mens in Dichte Pakking”. Ons land telde toen ruim 12 miljoen zielen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) had becijferd dat de bevolking in 2000 zou kunnen zijn uitgegroeid tot wel bijna 21 miljoen. Toch duurde het in politiek verzuild Nederland nog zeven jaar voordat een Staatscommissie Bevolkingsvraagstuk zich over de snelle groei van de Nederlandse bevolking ging buigen. Sommige leden van de Commissie pleitten voor een bevolkingsomvang van ten hoogste 10 miljoen; dit aantal is ook in de naam van onze stichting terechtgekomen. Naar de mening van anderen kon dit aantal echter niet binnen afzienbare tijd worden bereikt “zonder ruim gebruik te maken van machinegeweren.”
De Commissie beval de regering aan om te streven naar een zo spoedig mogelijke be-ëindiging van wat nu heet “de natuurlijke aan-was”. Het aantal sterfgevallen zou het aantal geboortes moeten gaan overtreffen. Concreet betekende dit dat het toenmalige vrucht-baarheidscijfer 15 tot 30 procent zou moeten dalen. Op langere termijn zou dan naar het “vervangingsniveau” van gemiddeld 2,1 kind per vrouw gestreefd moeten worden, om te voorkomen dat de bevolking zou blijven slinken. Het CBS berekende dat Nederland bij een afname van het vruchtbaarheidscijfer met 15% in het jaar 2000 15,2 miljoen mensen zou tellen en bij een afname van 30% maximaal 14,3 miljoen. Immigratie en emigratie hielden elkaar toen min of meer in evenwicht en zouden op deze cijfers geen noemens-waardige invloed mogen hebben. Daarvoor zou de regering zorg moeten dragen.
Het werden er in 2000 bijna 16 miljoen. Nu zitten we al vet in de 17 miljoen, en over tien jaar tikken we 18 miljoen aan. De effecten van gezinshereniging en huwelijksmigratie werden grotelijks onderschat. Er werd veel te positief gedacht over de mogelijkheden om retour-migratie naar Suriname te bevorderen en arbeidsimmigratie te beëindigen. Aan de mogelijkheid van grootschalige asielimmigratie werd geheel voorbijgegaan. Ook werd te licht gedacht over de daling van het sterftecijfer. Het aantal sterfgevallen per 1000 mensen ligt nu nog steeds beneden de 10, in plaats van ruim daarboven, zoals men bij een sterk verouderende bevolking zou mogen ver-wachten.
Door het ontbreken van een effectieve bevolkingspolitiek na een eerste voor-zichtige aanzet ruim een halve eeuw geleden zitten we nu met de gebakken peren. Door de toevloed van asiel- en gelukzoekers, van goedkope arbeids-krachten, van studenten die blijven plakken, van zogenaamde kenniswerkers, en als gevolg van de kinderrijkdom van niet-Westerse immigranten wordt Neder-land onleefbaar, worden huizen onbetaal-baar en slibben de wegen dicht.
Wanneer dringt het tot de regering door dat Nederlanders niet in een economie wonen, maar in een land?

Geen oplossing voor overbevolking in zicht
Het aantal kinderen dat vrouwen wereldwijd gemiddeld krijgen, daalt al een halve eeuw gestaag. Goed nieuws, zult u zeggen. Toch groeit de wereldbevolking jaarlijks met meer dan 1%. Met het laatst gemeten groei-percentage (1,18%) zal de wereldbevolking binnen zestig jaar verdubbeld zijn!
De afgelopen veertig jaar kwamen er ieder jaar netto ruim tachtig miljoen mensen bij, ruim 200.000 personen per dag, en steeg de wereldbevolking met 2,5 miljard zielen, van een kleine 5 miljard naar bijna 7,5 miljard. Dus 50% bevolkingsgroei binnen vier decennia!
Voortdurend heeft de afdeling voor eco-nomische en sociale zaken van de Verenigde Naties de prognoses voor de jaarlijkse groei van de wereldbevolking omhoog moeten bijstellen. Daar komt bij dat slechts de helft van de landen betrouwbare volkstellingen kunnen overleggen, zodat men voor de andere helft van schattingen moet uitgaan. Soms komen er ineens mensen tevoorschijn die als gevolg van een gebrekkige registratie eerder niet waren meegeteld, zoals onlangs 11 miljoen extra Pakistanen.
Inmiddels zijn we de 7,5 miljard gepasseerd. Hoe kan dat, als het vruchtbaarheidscijfer elk jaar daalt? Om het simpel te zeggen: als steeds meer mensen kinderen krijgen, ook al is dit aantal per stel steeds geringer, dan komen er toch nog een heleboel mensen bij. Och, zult u zeggen, als de trend van minder kinderen zich doorzet, en uiteindelijk zakt onder het vervangingsniveau van ca. twee kinderen per paar, dan komt er een omslagpunt en zal de wereldbevolking in aantal gaan afnemen.
Klopt, maar op dit moment is de mensheid veel te talrijk voor een duurzame wereld, zeker als het welvaartsniveau van steeds meer mensen verder stijgt. De uitstoot van broeikasgassen zal toenemen, regenwoud maakt plaats voor plantages met monoculturen, biodiversiteit verdwijnt, oceanen verzuren en vervuilen door plasticafval en de overbevissing neemt toe. Zonder gebruik van fossiele energie zal de landbouwproductie inzakken en wordt de distributie van levensmiddelen steeds lastiger.
Zonder fossiele energie kan de aarde slechts een duurzaam bestaan bieden aan maximaal 3 miljard mensen, van wie maximaal twee miljoen in Nederland, heeft Hans Meek in zijn boek Ecologica (2017) becijferd. En dan nog moeten we letterlijk alle zeilen bijzetten.
Dus hoe dan ook, ook met een dalend aantal mensen op aarde, zijn we nog steeds met veel te veel, en de vraag rijst in welke regio’s mensen uiteindelijk zullen overleven in een situatie van klimaatverandering, misoogsten en watergebrek. In de Sahel stijgt het aantal dodelijke slachtoffers in de strijd om grond en water. De oorlogen in Syrië en Jemen zijn in feite ontstaan door opstanden van verarmde boeren.
Dus onthoud na dit alles: ook al daalt wereldwijd het gemiddeld aantal kinderen per vrouw, dan is er nog lang geen oplossing voor de huidige situatie van overbevolking in zicht.

Is vrouwenemancipatie dé oplossing?
Dat het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw niet vanzelf hoeft te leiden tot minder kinderen blijkt uit het geval Niger. Bij een vrucht-baarheidscijfer van gemiddeld 7,2 kinderen per vrouw, schaarse landbouwgrond, droogte, armoede en een gigantische jeugdwerk-loosheid willen vrouwen niettemin gemiddeld negen kinderen en mannen elf. Kinderrijkdom wordt aangemoedigd door de plaatselijke islam, die zich net zo opstelt als vroeger (?) onze kerk.
Voor veel vrouwen vormt het baren van een kind een welkome afwisseling in de harde sleur van het bestaan: gedurende een aantal weken hoeven ze dan niet op het land te zwoegen of water te halen.

Wereldbevolking