Overpopulation Awareness is de website van Stichting De Club van Tien Miljoen

Slide background

De wereld is te klein voor ons

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Druk hè!?

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Een goed milieu begint met de aanpak van overbevolking

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Ga heen en vermenigvuldig u niet

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Grenzen aan de groei

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Hoe meer zielen, hoe meer file

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Mensen met kinderwens zijn dubbel verantwoordelijk voor de toekomst

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Overbevolking = overconsumptie

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Stop de uitputting en vervuiling van de aarde

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

Te weinig welvaart voor teveel mensen

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We houden van mensen maar niet van hun aantal

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Slide background

We kunnen de mensheid niet op haar beloop laten

Steun ons in de strijd tegen overbevolking!

Online nieuwsbrieven

zaterdag, 27 april 2019 14:01

Nieuwsbrief mei 2019

ISSN: 1566-8606

Jaargang 25, nummer 2, 2019

Overuitputting van de aarde
Het regeneratievermogen van de aarde weegt niet op tegen het gebruik dat met name westerse landen van natuurlijke hulpbronnen maken. Deze overuitputting verergert door een exponentieel groeiend aantal wereldburgers dat naar een hoger welvaartsniveau streeft.

Fossiele energie
Overuitputting is veroorzaakt door de grootschalige inzet van fossiele energie. Binnen een paar eeuwen heeft dit geleid tot een snelle toename van CO2-gas in de atmos-feer. Vooral sinds de tweede helft van de vorige eeuw is dit aandeel zeer sterk gestegen. De hoeveelheid CO2 in de atmos-feer is sterk positief gecorreleerd met een opwarming van de aarde. Er zijn geen andere factoren gevonden die de huidige temperatuur-stijging afdoende kunnen verklaren.
Deze temperatuurstijging wordt gezien als oorzaak voor klimaatverandering. Om aan dit nadelige effect van een hoge CO2-concentratie een eind te maken, willen veel landen op termijn van het gebruik van fossiele energie af. Uitfasering van deze energiebron zal echter leiden tot een aanmerkelijke vermindering van agrarische opbrengsten en ernstige distributie-problemen. De combinatie van klimaat-verandering, dalende oogsten, afnemende transportmogelijkheden en een gestaag groeiende wereldbevolking zal uiteindelijk leiden tot ernstige voedsel- en water-tekorten, die niet meer internationaal kunnen worden opgevangen, met gewapen-de conflicten, ondervoeding en uiteindelijk massasterfte tot gevolg.
Om dit te voorkomen is verandering van levensstijl en consumptiepatroon dringend noodzakelijk. Deze verandering wordt echter tegengewerkt doordat een groot aantal mensen hun eenmaal verworven levensstijl niet ingrijpend willen veranderen en doordat talrijke bewoners van opkomende landen en migranten hun materiële welvaart willen verbeteren.

Taak van soevereine staten
In beginsel zijn er twee oplossingen voor de dreigende voedsel- en watertekorten in tal van gebieden: ten eerste verandering van consumptiegedrag en ten tweede vermindering van het aantal consumenten door geboorte-beperking.
Internationale organisaties zijn niet of nauwe-lijks in staat om deze twee oplossingen door te voeren. Slechts soevereine staten hebben daartoe zowel de macht als de bevoegdheid. Wel zou bijvoorbeeld een organisatie als de Verenigde Naties het eens kunnen worden over het principe dat iedere lidstaat zelf de balans tussen de draagkracht van het gebied en de optimale bevolkingsomvang moet bewaken dan wel herstellen, óf door consumptiebeperking en vergroening, óf door het volgen van een bevolkingspolitiek die gericht is op een beperking van het aantal inwoners, dan wel door een com-binatie van beide. Iedere soevereine staat heeft de plicht om zorg te dragen voor een leefbaar bestaan van zijn inwoners, ook van toekomstige generaties. Ontwikkelingshulp en buitenlandse investeringen kunnen daarbij afhankelijk worden gemaakt van de getroffen maatregelen om het genoemde evenwicht te bereiken.
Het is aan iedere staat om zelf adequate maatregelen te kiezen, afhankelijk van de eigen situatie en de eigen cultuur. Het gaat daarbij zowel om rijke als armere landen. Gedacht kan worden aan maatregelen als vergroening van de economie, belasting van milieuschadelijk gedrag, voorlichtingscampag-nes gericht op gezinsplanning, langere leer-plicht voor meisjes, verbod op kindhuwelijken, staking van toeslagen voor grotere gezinnen en beperking van immigratie.

Het voormalige gebied Nederland
Er zijn heel veel processen op aarde waardoor CO2 ontstaat, al was het alleen maar uw ademhaling. Bossen slaan CO2 op, maar staan die ook weer af als het hout vergaat of wordt verbrand, waarna nieuwe bomen het gas weer kunnen absorberen. Door doorlopende toevoeging van CO2 uit fossiele brandstoffen - miljoenen jaren geleden ontstaan - heeft de mens de natuurlijke opnamecapaciteit voor dit gas echter schromelijk overschreden.
Om de CO2-uitstoot te beperken en daardoor de opwarming van de aarde tegen te gaan, worden er op internationaal en nationaal niveau plannen gemaakt. Het recente ‘Klimaat-akkoord’ – wat nog steeds geen akkoord is – is daarvan een voorbeeld. In hoeverre die plannen echter worden uitgevoerd en of het daarmee zal lukken om de opwarming van de aarde onder de beoogde anderhalve graad, of hooguit twee graden te houden, is echter hoogst onzeker.
Een gevolg van aardopwarming is zeespiegel-stijging. Dit is een groot gevaar voor Neder-land. Daarbij hebben we onze toekomst niet zelf in de hand. Nederland is voor zijn voort-bestaan direct afhankelijk van het succes of het falen van het internationale klimaatbeleid.
Maar zelfs als dit klimaatbeleid slaagt, zijn de ijskappen op Groenland en Antarctica en de vele berggletsjers niet meer te redden. En niet alleen door smeltwater stijgt de zeespiegel. Opgewarmd oceaanwater zet uit. Op termijn is aan minimaal tien meter zeespiegelstijging niet te ontkomen.
De komende eeuw kunnen we het met het opspuiten van zand en het ophogen van dijken vermoedelijk nog wel een tijdje uitzingen. Daarna niet meer. Onze kindskinderen zullen worden geconfronteerd met een toekomst waaraan we liever niet willen denken. Roderik Van de Wal van het Instituut voor Marien en Atmosferisch onderzoek van de Universiteit Utrecht is er openhartig over: “Als we zo doorgaan, zal een groot deel van Nederland opgegeven moeten worden. Verhuizen naar Duitsland zou een onderwerp van gesprek moeten zijn.”
Op dit moment stijgt de zeespiegel voor de Nederlandse kust vanaf begin vorige eeuw gestaag. Als we de lijn doortrekken, komen we eind van deze eeuw uit op een verhoging van 20 centimeter ten opzichte van nu. Een versnelde stijging is tot dusver niet ingetreden. “Dat de metingen langs de Nederlandse kust geen versnelling van de zeespiegelstijging te zien geven, wil niet zeggen dat die versnelling er niet is en niet zal komen,” zegt onderzoeker Marjolijn Haasnoot van onderzoeksinstituut Deltares. “Wereldwijd doet de versnelling zich al voor. Globaal stijgt de zeespiegel sneller dan bij Nederland, zo’n 3 tot 4 millimeter per jaar. De versnelling kan zich ook bij ons gaan voordoen.”
Antarctica is de grote onzekere factor. Het landijs van dat continent heeft de potentie om de zeespiegel versneld en drastisch te laten stijgen. Wat nu een rechte lijn is, kan een curve omhoog worden.
In onze brief aan het Ministerie van Sociale Zaken en Welzijn, dat een onderzoek naar de problemen van een groeiende bevolking gaat coördineren, hebben wij dringend aandacht voor het gevaar van zeespiegelstijging ge-vraagd. Er moet een plan komen voor her-huisvesting van Nederlanders uit gebieden die dreigen onder te lopen. Deze mensen komen liever niet terecht in klimaatvluchtelingen-kampen in de Bondsrepubliek. Het is de plicht van de overheid om voor hen tijdig volwaardige bestaansmogelijkheden te cre-ëren en voedselzekerheid te garanderen in een regio die niet is berekend op talloos veel miljoenen. Kort en goed: hoeveel inwoners kan Nederland aan als het grond-gebied meer dan is gehalveerd?
De slotsom is dat er op termijn een aanzien-lijke bevolkingskrimp moet zijn gereali-seerd. Bevolkingskrimp is een zaak van geleidelijkheid en lange adem, waarmee nu al een voortvarend begin moet worden gemaakt.

Paaseilanders of Tikopianen?
Toen de Polynesiërs Paaseiland bereikten, was het een paradijs. Ze aten de vruchten van de bomen en vingen de vogels die erin leefden. Het hout gebruikten ze om kano’s te maken voor de visvangst en om de bekende gigantische beelden naar hun plek te ver-voeren. De bevolking telde tijdens onze Gou-den Eeuw tussen de 10.000 en 20.000 mensen. De laatste bomen moesten echter wijken voor akkerland om de talrijke bevolking te voeden. Er ontstonden bloedige oorlogen om landbouwgrond. Gestrande reizigers werden gretig geconsumeerd. Halverwege de 19e eeuw leefden nog maar 111 mensen op het eiland, onder erbarmelijke omstandig-heden.
Polynesiërs vestigden zich ook op Tikopia, een van de Salomonseilanden. De bevolking be-staat al eeuwenlang uit ca. 1000 mensen. De Tikopianen moesten zuinig omgaan met hun natuurlijke hulpbronnen. Toen in de 17e eeuw het aantal fokvarkens te groot werd en de dieren te veel voedingsgewassen vraten, werden ze simpelweg geslacht. De eilanders stapten geheel over op visvangst om aan proteïne te komen. Om het bevolkingsaantal in de hand te houden, was er de ijzeren regel dat alleen de oudste zoon van een gezin kinderen mocht verwekken. Baby’s die buiten die regeling vielen, werden niet grootgebracht.
Paaseiland en Tikopia, twee geïsoleerde ge-bieden in de Stille Oceaan, te vergelijken met onze aarde in de onmetelijke ruimte. Eén gebied zonder en één gebied met geboorte-beperking.
Wat willen wij worden: Paaseilanders of Tikopianen?

Wereldbevolking